مراسم بزرگداشت مفسر قرآن کریم و عالم ربانی مرحوم حضرت آیت الله میرزا جواد آقا تهرانی (رحمت الله علیه ) روز پنجشنبه ۳۰ اردیبهشت در آستان مقدّس حضرت عبدالعظیم الحسنی علیه السّلام (شهرری) با پیام مرجع عالی قدر حضرت آیت الله العظمی سید عزالدین حسینی زنجانی (دامت برکاته ) برگزار گردید. متن پیام معظم له بدین شرح است:

بسم الله تعالی

رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَیَسِّرْ لِی أَمْرِی وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی جمال ذی الارض کانوا فی الحیاه ، و هم بعد الممات جمال الکتب و السیر . یکی از نعمت‌های بزرگ خداوند متعال به عالم تشیع وجود عالمان ربانی است که در طول تاریخ تشیع ظهور کرده‌اند که بر آنان نفس رحمانی و ولایت جاری شده و به جایگاه رفیع” العلماء امناء الرسل “رسیده‌اند، یکی از این عالمان ربانی که در طول زندگی با او برخورد کرده‌ام عالم ربانی صدقا و عدلا آیت الله حاج میرزا جواد تهرانی (قدس الله نفسه زکیه) است، این مرد بزرگ عالمی فرهیخته، زاهدی وارسته و به مفاد فرمایش مولی الموحدین(سلام الله علیه) «انما العالم من دعاه علمه الی الورع و التقوی والزهد فی عالم الفنا و التوله بالجنة المأوی» ، حضورش انسان را به هنگام ملاقات حتی شده تا لحظاتی از این دنیا کنده و روح انسان را متوجه عالم قدس و ملکوت می‌کرد. قریب سی سال با این مرد الهی آشنا بودم، وجود پربرکتش مجسمه اخلاق و تهذیب نفس بود . بسیار از این حقیر که در ابتدای ورود به مشهد در آن شهر غریب بودم دلجویی می‌فرمود. در مجلس این بزرگوار بحث‌ها، یا بحث علمی بود و یا فقهی و از مقوله دنیا سخن نمی‌رفت و روح پرظرفیتش بر اثر تقوا و علوم اهل‌بیت(ع) شرح صدر ویژه‌ای داشت که تحمل شنیدن سخنان مخالف را داشت و با متانت خاص برخورد می‌فرمود.

معظم له علاوه بر منقبت علم، صاحب نفس هم بود یک بار مریض شده و تب شدید داشتم و به یمن برکت دعای ایشان بهبودی کامل حاصل شد و به قول سعدی (علیه الرحمه):
ولی آنچنان بر دعا داشت دست ، که رنجور و افتاده بر پای جست
چو طاووس کورشته برپا ندید،   تو گفتی ز شادی بخواهد پرید
آن بزرگوار در کتاب فلسفه الهی و بشری به یکی از کمالات معنوی که خود واجد آن بود اشاره می‌فرماید و آن موت اختیاری بوده است.  از عناوین ظاهریه و اعتباریه شدیدا پرهیز داشت و از القاب خاصه حاضر نبود در محضرش استفاده شود که همه حاکی از علو روح و بلوغ به درجاتی است که انسان با رسیدن به این غنای روحی دیگر نیاز به این عناوین در وی محو می‌شود و اگر بخواهیم مصداقی برای «مخالفا لهواه» معرفی کنیم این عالم وارسته بی‌تردید یکی از آن عالمان و فقیهان است.
اینجانب از برگزارکنندگان بزرگداشت این فقیه و عالم بزرگوار تقدیر و تشکر می‌کنم که این گونه عالمان درخور معرفی و بزرگداشت در جامعه تشیع می‌باشند.
رحمت الله علیه  رحمه واسعه و حشره مع اولیائه
مشهد مقدس ، محمدعزالدین الحسینی الزنجانی
۸۹/۲/۲۸